Strona z portalu

  / Urząd / Honorowi Obywatele Miasta Kościerzyny / Józef Klemens Piłsudski
Zaloguj
Zaloguj
Zaloguj bezpiecznie
Szukaj
Szukaj
Którekolwiek ze słówWszystkie słowa

Urodził się 5 grudnia 1867 r. w Zułowie w powiecie święciańskim na Wileńszczyźnie w rodzinie szlacheckiej. Wychowany w tradycjach patriotycznych. W młodości związał się z ruchem socjalistycznym. W 1887 r. aresztowany i na pięć lat zesłany na Syberię pod zarzutem udziału w zamachu na cara Aleksandra III. W 1892 r. Piłsudski wraca na ziemie polskie i bierze udział w tworzeniu Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS). W 1894 r. zostaje członkiem Centralnej Komisji Rewizyjnej partii i redaktorem naczelnym "Robotnika”. Aresztowany w roku 1900 zbiegł ze szpitala w Petersburgu. Od 1902 r. przebywał w Galicji, głównie w Krakowie. W 1904 r. po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej wyjechał do Japonii, gdzie starał się o poparcie dla akcji antyrosyjskich w Polsce. Od 1906 r. był przywódcą powstałej w wyniku rozłamu PPS-Frakcja Rewolucyjna. Po wybuchu I wojny światowej skierował na Kielce (12 VII 1914 r.) tzw. kadrową kompanię strzelców; następnie został komendantem 1 Brygady Legionów. 5 listopada 1916 r. został członkiem Tymczasowej Rady Stanu. W roku 1917 zainicjował rozbudowę Polskiej Organizacji Wojskowej. Aresztowany przez Niemców 22 VII 1917 r. został osadzony w twierdzy Magdeburskiej. Po zwolnieniu 10 XI 1918 r. przybył do Warszawy, gdzie Rada Regencyjna przekazała mu władzę wojskową, a 14 XI 1918 r. władzę zwierzchnią nad krajem. 22 listopada został Tymczasowym Naczelnikiem Państwa. 20 II 1919 r. tytuł Naczelnika Państwa przyznał mu sejm RP, w marcu zaś został mianowany Marszałkiem Polski. Odegrał znaczna rolę w czasie wojny polsko-bolszewickiej (1920 r.). W 1925 r. po wyborze Gabriela Narutowicza na prezydenta złożył urząd  Naczelnika Państwa a w następnym roku zrezygnował ze wszystkich funkcji wojskowych i zamieszkał w Sulejówku pod Warszawą, rozwijając ożywioną działalność publicystyczną i pisarską. W maju 1926 r. dokonał zamachu wojskowego. Od tej chwili wywierał decydujący wpływ na wszystkie ważniejsze zagadnienia polityczne w Polsce. Zmarł 12 maja 1935 r. w Warszawie po długotrwałej chorobie. Został pochowany na Wawelu, jego serce spoczęło w grobie matki na cmentarzu w Wilnie.

W uchwale z dnia 11 listopada 1934 r., przyznającej Marszałkowi tytuł honorowego obywatela napisano m. in.: ... Hołd i dzięki składaliśmy Tobie, Dostojny Wodzu, składając równocześnie dziękczynienia Bogu, iż w wielkiej dziejowej, chwili zesłał nam Opatrznościowego Sternika i Wskrzesiciela! Tymczasem sformował się z ochotników – Kaszubów, pułk strzelców kaszubskich, obecny 66 pp., którego Szefostwo raczyłeś przyjąć Ty, Dostojny Marszałku, Wyróżniając w ten sposób lud Kaszubski, a objawiając nam jednocześnie głęboką Twą miłość dla wszystkich synów naszej Ojczyzny. I dzisiaj rozumie cały Naród i my przedstawiciele stolicy Kaszubskiej, że w Tobie jest Polska, w Tobie, który dałeś Wolność do życia samodzielnego, któryś Jej wywalczył krwią i poświęceniem prawo do egzystencji i obronił Jej honor przed wrogiem zewnętrznym. Z wdzięczności za ofiarne i pełne poświęcenia dla Polski Twe życie, następnie za węzły, które Cię łączą z ziemią naszą Kaszubską, której synów prowadziłeś jako dostojny szef pułku Kaszubskiego do zwycięskiego boju w roku 1920, prosimy Cię przyjąć zaszczytne dla nas Obywatelstwo Honorowe naszego miasta, które zaliczając do grona swoich obywateli Najlepszego Syna Polski, w zamian za to przyrzeka Tobie tworzyć Polskę taką, jaką w sercu swym gorącym wymarzyłeś w niewoli latach i jaką pragniesz dzisiaj widzieć Wodzu Ukochany.






Strona: 1 
Stronę odwiedzono 3779 razy.
v.20150330-094928
Morgan&Men SEO - Widget